W 2020 roku, aby przeciwdziałać negatywnym skutkom gospodarczym panującej epidemii COVID-19, na podstawie uchwały Rady Ministrów z 27.04.2020 r. w sprawie „Tarczy Finansowej Polskiego Funduszu Rozwoju dla małych i średnich firm” (dalej zwanej: „Programem”) ustanowiono program rządowy mający na celu wsparcie polskich firm.

Program miał na celu zapobiegnięcie ryzyku masowej upadłości beneficjentów oraz zwolnień ich pracowników na skutek znaczących zakłóceń w funkcjonowaniu gospodarki w związku z epidemią COVID-19. Szczegółowe warunki wsparcia finansowego oraz zobowiązania beneficjenta programu określała natomiast umowa subwencji finansowej zawierana pomiędzy PFR a przedsiębiorcą ubiegającym się o subwencję finansową. Realizacja Programu została natomiast powierzona Polskiemu Funduszowi Rozwoju S.A. (dalej: ,,PFR”) na podstawie art. 21a ustawy z dnia 04.07.2019 r. o systemie instytucji rozwoju oraz umowy pomiędzy Skarbem Państwa a PFR.

Wg PFR niektóre z firm będących beneficjentami Programu złożyły jednak w trakcie wnioskowania o subwencję finansową nieprawdziwe oświadczenia. W konsekwencji PFR zażądał od tych beneficjentów, aby dokonali zwrotu całości lub części otrzymanej subwencji finansowej. W przypadku niewykazania przez beneficjentów woli dobrowolnego uregulowania żądania, PFR wystąpił na drogę sądową. W tym miejscu chcemy się skupić tylko na pytaniu, za jaki okres PFR może żądać odsetek, pozostawiając zasadność samego roszczenia głównego, co wymaga indywidualnej oceny każdego przypadku. Zdaniem PFR, odsetki ustawowe za opóźnienie powinny być liczone w takim przypadku od dnia kalendarzowego następującego po 14-tym dniu roboczym po otrzymaniu przez firmę subwencji do dnia jej zwrotu. PFR uznaje bowiem, że taki sposób liczenia odsetek wynika z § 11 ust. 13 Regulaminu, który stanowi, że:

W naszej ocenie brak jest podstaw do naliczenia odsetek w sposób, jaki chce tego PFR. Wynika to z kilku przyczyn. Po pierwsze, w przypadku sporu interpretacyjnego pierwszeństwo przed Regulaminem ma umowa subwencji. Po drugie, subwencja staje się wymagalna w terminie 14 dni roboczych od dnia udostępnienia przedsiębiorcy informacji o decyzji PFR w sposób pozwalający przedsiębiorcy zapoznać się z jej treścią. A biorąc pod uwagę fakt, że żądania PFR obejmujące zwrot subwencji trafiły do wielu beneficjentów dopiero w 2023 r., można bronić tezy, że 14-dniowy termin na zwrot subwencji nie upłynął w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania subwencji finansowej, a dopiero po upływie 14 dni od otrzymania przez przedsiębiorcę wezwania do zwrotu subwencji.