Co do zasady, zarówno  w orzecznictwie, jak i w poglądach doktryny stoi się na stanowisku, że opłaty naliczane w przypadku rozwiązania umowy z winy jednej, bez akceptacji drugiej strony umowy, w tym bez odpowiednich zapisów w umowie przewidujących uprawnienie do takiego wcześniejszego zakończenia współpracy, pełnią funkcję odszkodowawczą i nie podlegają opodatkowaniu VAT.

Takie stanowisko opiera się na poglądzie, że w takich sytuacjach brak jest świadczenia wzajemnego w zamian za otrzymaną zapłatę (opłatę, odszkodowanie), pozwalającego na uznanie tych czynności za usługę, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Płatność jest traktowana jako rekompensata czy odszkodowanie na rzecz jednej ze stron umowy w związku z jednostronnym rozwiązaniem umowy j jako taka, opłata ta nie podlega opodatkowaniu VAT (zob.: wyrok NSA z 17.05.2024 r. sygn. I FSK 1240/20; pisma Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 1.06.2022 r., 0111-KDIB3-1.4012.1040.2021.3.ASY oraz z 30.01.2023 r., OP7.8101.4.2022.HEMD).