Podział odcinka zbiorowego obligacji

09.09.2019Prawo spółek

Przepisy prawa nie regulują kwestii związanych z możliwością, formą i sposobem podziału odcinka zbiorowego obligacji. Jednakże, jak wskazuje się w doktrynie, w przypadku dokumentu obligacji wydawanego w postaci odcinków zbiorowych odcinek zbiorowy jest dokumentem – papierem wartościowym – który reprezentuje większą liczbę jednostkowych obligacji. W praktyce jest on wykorzystywany, gdy jeden podmiot nabywa w obrocie pierwotnym (obejmuje) większą liczbę jednostkowych obligacji, których raczej nie zamierza szybko sprzedawać. Obrót takim papierem wartościowym jest wprawdzie możliwy, ale dotyczyć musi jednocześnie wszystkich praw ujawnionych w tym dokumencie. Sprzedaż tylko niektórych, poszczególnych jednostkowych obligacji ujawnionych w odcinku zbiorowym jest możliwa dopiero po wymianie tego odcinka zbiorowego na papiery wartościowe inkorporujące jednostkowe obligacje[1].

Jak wskazuje praktyka, odcinki zbiorowe obligacji mogą być w istocie przedmiotem podziału na składany emitentowi wniosek obligatariusza o podział odcinka zbiorowego obligacji i wydanie nowych odcinków zbiorowych. Emitent dokonuje wówczas unieważnienia odcinka zbiorowego, którego ma dotyczyć podział, i wydaje nowe odcinki zbiorowe zgodnie z wnioskiem obligatariusza, ze wskazaniem numerów poszczególnych obligacji inkorporowanych w danym odcinku zbiorowym. Należy przy tym wskazać, że sama procedura unieważnienia odcinka zbiorowego obligacji, jaki ma być przedmiotem podziału, również nie jest regulowana przepisami prawa. W szczególności, nie sposób w tym zakresie stosować procedury unieważniania dokumentów obligacji, uregulowanej w art. 10 ustawy z dnia 15.01.2015 r. o obligacjach (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 483; w brzmieniu znajdującym zastosowanie do obligacji wyemitowanych przed dniem 01.07.2019 r.). Przepis ten dotyczy bowiem wyłącznie unieważniania i wymiany dokumentów obligacji w przypadku, gdy ich treść stała się nieaktualna w wyniku zmiany warunków emisji (co nie miało miejsca w przedmiotowej sprawie). Jednakże, jak wskazuje się w doktrynie, przepisy nie zawierają możliwości wymiany dokumentu obligacji w innych przypadkach. Powyższe nie wyłącza żądania obligatariusza do wydania aktualnego dokumentu w przypadku zmiany jego treści. W przypadku gdy dokument obligacji stał się nieaktualny i żądanie wydania dokumentu aktualnego złożył obligatariusz omówiony powyżej tryb powiadamiania nie będzie miał zastosowania. Należy się opowiedzieć w takim przypadku za możliwością wystawienia aktualnego dokumentu obligacji bez przeprowadzania procedury notyfikacyjnej i ogłaszania zamiaru unieważnienia obligacji[2].

[1] R. P. Woźniak, Ustawa o obligacjach. Komentarz, wyd. 1, 2015, Legalis; podobnie: M. Wierzbowski (red.), Ustawa o obligacjach. Komentarz. Wyd. 2, Warszawa 2019, Legalis.

[2] R. P. Woźniak, Ustawa o obligacjach. Komentarz, wyd. 1, 2015, Legalis; podobnie: M. Wierzbowski (red.), Ustawa o obligacjach. Komentarz. Wyd. 2, Warszawa 2019, Legalis.

Archiwum:

Ta strona używa cookie. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na to, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej informacji

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close