Taki pogląd wyraził NSA w wyroku z 06.08.2025 r. (sygn. II FSK 1480/22).

W stanie faktycznym sprawy firma ustaliła z działającymi u niej związkami zawodowymi, że zostaną dokonane zmiany w Zakładowym Układzie Zbiorowym Pracy (zwanym dalej „ZUZP”), na podstawie których pracowników pozbawiono niektórych świadczeń pracowniczych, takich jak: nagrody jubileuszowe, podwyższone odprawy emerytalne oraz odpisy na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych, oraz zmieniono zasady wypłat dodatków za warunki szkodliwe, dodatków za staż pracy, dodatków za pracę zmianową, premii regulaminowej oraz dopłat do wynagrodzenia chorobowego.

W związku z likwidacją części ww. świadczeń ustalono również, że pracownicy otrzymają odszkodowania określone jako rekompensata w związku z likwidacją części świadczeń pracowniczych oraz harmonizacji systemu wynagrodzeń. Ponadto spółka podpisała z pracownikami aneksy do umów o pracę, w których w związku z likwidacją części świadczeń pracowniczych i wykreśleniem ich z ZUZP ustalono, że świadczenia te od określonej daty nie będą pracownikom przysługiwać.

W tej sprawie zarówno Sąd WSA w Krakowie w wyroku z 12.07.2022 r. (sygn. I SA/Kr 682/21), jak i NSA w wyroku z 06.08.2025 r. (sygn. II FSK 1480/22) uznały, że w tym przypadku doszło do modyfikacji wiążącego strony stosunku zobowiązaniowego (stosunku pracy), co wiązało się z zapłatą świadczenia, które należałoby traktować jako swoistego rodzaju wynagrodzenie, będące konsekwencją zawartego porozumienia. W konsekwencji wypłacone przez pracodawcę świadczenia nie były odszkodowaniami wynikającymi z przepisów prawa lub ugód sądowych i nie mogły podlegać zwolnieniu z opodatkowania po stronie pracownika, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.