1.10.2018 r. weszła w życie ustawa z dnia 15.12.2017 r. o dystrybucji ubezpieczeń (Dz.U. z 2017 r., poz. 2486).

Ustawa implementuje dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/97 z 20.01.2016 r. w sprawie dystrybucji ubezpieczeń (Dz.Urz. UE z 2006 r. L 26, s. 17 ze zm.; dalej: dyrektywa IDD).

Zasadniczym celem zmian jest stworzenie ochrony dla klientów kupujących produkty ubezpieczeniowe na jednakowym poziomie niezależnie od różnic między kanałami dystrybucji. Zachowano podmiotowy podział pośredników ubezpieczeniowych na brokerów i agentów ubezpieczeniowych, z zastrzeżeniem niedopuszczalności łączenia obu funkcji. Istotnym novum jest, między innymi, zobowiązanie agentów ubezpieczeniowych, zakładów ubezpieczeń i brokerów ubezpieczeniowych do informowania klientów o wysokości wskaźnika kosztów dystrybucji oraz wskaźnika kosztów prowizji związanych z proponowaną umową ubezpieczenia. Powyższy obowiązek informacyjny będzie miał zastosowanie do umów ubezpieczenia o charakterze inwestycyjnym.

Przed zawarciem umowy ubezpieczenia lub umowy gwarancji ubezpieczeniowej dystrybutor ubezpieczeń określa, na podstawie uzyskanych od klienta informacji, jego wymagania i potrzeby oraz podaje w zrozumiałej formie obiektywne informacje o produkcie ubezpieczeniowym, w celu umożliwienia klientowi podjęcia decyzji.

Proponowana przez dystrybutora umowa ubezpieczenia lub umowa gwarancji ubezpieczeniowej powinna być zgodna z wymaganiami i potrzebami klienta w zakresie ochrony ubezpieczeniowej lub ochrony gwarancyjnej. Niedopełnienie ww. obowiązków będzie wiązało się z ryzykiem nałożenia kar pieniężnych przez Komisję Nadzoru Finansowego, cofnięciem zezwolenia na wykonywanie działalności brokerskiej podmiotowi wykonującemu tę działalność, a nawet odpowiedzialnością karną dystrybutora.

Wraz z wejściem w życie ww. ustawy utraciła moc ustawa z dnia 22.05.2003 r. o pośrednictwie ubezpieczeniowym.