Z informacji zamieszczonych na stronie Trybunału Konstytucyjnego wynika, że Trybunał odwołał zaplanowaną na dzień 10.07.2018 r. rozprawę, na której miał się zająć wnioskiem prezydenta o zbadanie zgodności ustawy z dnia 15.12.2017 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw. Ustawa ta znosi, od dnia 01.01.2019 r. limit w opłacaniu składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Trybunał jeszcze nie wyznaczył nowego terminu rozprawy.

Przypominamy, że w przypadku, gdyby ww. ustawa zaczęła obowiązywać, od dnia 01.01.2019 r., przestanie obowiązywać, obowiązująca na ten moment, zasada limitowania rocznej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Obecny limit wynosi 30-krotność prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce na dany rok. W 2018 r. limit ten wynosi 133 290 zł. Wprowadzone rozwiązanie spowoduje, że w przypadku pracownika zarabiającego aktualnie 20 000 zł brutto miesięcznie koszty pracodawcy związane z zatrudnieniem takiego pracownika wzrosną o ok. 7% (ok. 17.000 zł rocznie), a dochody pracownika zmaleją o ok. 3% (o ok. 8000 zł rocznie). Dlatego już teraz wiele firm dokonuje przeglądu stosowanych przez siebie modeli wynagrodzeń kadry zarządzającej i zastanawia się nad wdrożeniem zmian.

Z możliwych do zastosowania rozwiązań można wymienić podział wynagrodzenia, w przypadku osób pełniących funkcję członków Zarządu, na wynagrodzenie należne z tytułu świadczenia pracy (stosunku pracy) i wynagrodzenie należne z tytułu pełnienia funkcji członka Zarządu ustalone uchwałą organu spółki, który powołuje zarząd. Oczywiście, w powyższym przypadku należy zadbać o odpowiedni podział zadań i obowiązków przypisanych do każdego z ww. stosunków, które muszą znaleźć odzwierciedlenie w zapisach zarówno umowy o pracę, jak i w treści uchwały. Kolejnym rozwiązaniem, które może być brane pod uwagę, ale tym razem również w przypadku pracowników nie będących członkami zarządu, jest zatrudnienie oparte o kontrakt menedżerski w połączeniu z prowadzeniem przez daną osobę działalności gospodarczej.

Pomocne w planowanej optymalizacji – zarówno członków Zarządu, jak i osób nie będących członkami Zarządu – są stanowiska wyrażone przez Sąd Najwyższy. I tak w uchwale 7 sędziów z dnia 17.06.2015 r. (sygn. III UZP 2/15), mającej moc zasady prawnej, Sąd Najwyższy stwierdził w odniesieniu do członków Zarządu, że tytułem do podlegania ubezpieczeniom społecznym przez członków zarządu, którzy zawarli ze spółką umowę o świadczenie usług w zakresie zarządzania w ramach prowadzonej przez siebie pozarolniczej działalności gospodarczej, jest ta właśnie umowa o świadczenie usług, a nie prowadzenie tej działalności. Tym samym członek zarządu będący w ww. sytuacji musi się liczyć z obowiązkiem opłacania ww. pełnych składek ZUS, mimo że prowadzi działalność gospodarczą.